De Bekoring - Hans Münstermann
 
Een veelbelovend boek, want het won de AKO-literatuurprijs. Met gespannen verwachtingen begon ik het te lezen. Centraal in het verhaal staat het vertrek van moeder uit het kinderrijke gezin. Hoofdpersoon Andreas is een van de zonen, en hij lijkt een speciale band te hebben met zijn moeder. Niettemin gaat ze, en na enkele wilde avonturen en evenzovele teleurstellingen keert ze terug naar het geborgen leven in het gezin. Het boek zit knap in elkaar. Münstermann speelt een ingewikkeld spel met perspectieven. Vooral met de virtuele figuur van architect Van Epen, al wordt dit soms wat karikaturaal. De stijl is wat afstandelijk, met veel korte zinnetjes die beginnen met ‘hij’. Het verhaal blijft daarmee afstandelijk, maar dat intrigeert juist ook wel weer. Het effect was dat ik het nergens warm kreeg en miste ik enige affectie met welke hoofdpersoon dan ook. Moeder en Andreas komen dichterbij, alle anderen zijn slechts passanten in het verhaal. Op de achtergrond speelt het gijzelingsdrama in Beslan, wat de kilte in het verhaal versterkt. Wat wil Münstermann hiermee zeggen? Een extra diepte geven aan de weerloosheid van kinderen tegen de willekeur van ouders?
De Bekoring - Hans Münstermann
8 maart 2007