Het vergeten seizoen - Peter Delpeut
 
‘Het vergeten seizoen’ is typisch zo’n boek dat je uitleest omdat je het moet bespreken in de leeskring. Had ik het anders ook uitgelezen? Ik vraag het me af. Hoe komt het dat een boek zo stug leest? Met de stijl is niets mis, die is vlot en toegankelijk. De verhaallijn is ook prima, niet ingewikkeld en het plot is nog aardig meeslepend ook. Het zijn vooral de personages die me koud laten. Hoofdpersoon Pastoor Peters is vooral druk met zijn constipatie en met zijn stand ophouden als pastoor. Hij wordt voor moeilijke vragen gesteld, maar wat er ook gebeurt, het blijft een loser, een mislukkeling, een man zonder mening en zonder ruggegraat. Hij heeft een talent: op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn. De enige momenten waarop ik sympathie voor hem kreeg, was als hij opkwam voor idioot Jan, waar ik zowaar nog een Christus-figuur in meende te herkennen. Misschien is het grootste probleem van dit boek wel dat het weliswaar over een dienaar van God gaat, maar dat de persoonlijke vroomheid totaal wordt gemist. Delpeut heeft een boek geschreven over een interessant religieus fenomeen, maar het lijkt hem vooral te doen om het ontmaskeren van de mythe.
Het vergeten seizoen
vrijdag 28 september 2007